Jak mały był karteluszek, na którym Adam Mickiewicz zanotował większość spośród tzw. liryków lozańskich? Jak choroba psychiczna Celiny Mickiewiczowej wpłynęła na życie rodziny? O tych i innych kwestiach mowa w krótkim filmie nagranym na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego.
22 lipca 1834 roku odbył się w Paryżu ślub Adama Mickiewicza i Celiny Szymanowskiej. Pan młody miał wówczas niespełna 36 lat, panna młoda dokładnie 22 lata. Na świat szybko zaczęły przychodzić dzieci – w 1835 roku urodziła się córka Maria, w czerwcu 1838 roku syn Władysław. Poeta musiał zacząć regularnie zarabiać. Doniesiono mu, że Akademia Lozańska poszukuje profesora literatury łacińskiej. Mickiewicz wyjechał do Szwajcarii, by na miejscu złożyć podanie o przyjęcie do pracy. Pod koniec listopada 1838 podjęto decyzję o zatrudnieniu poety. W tym samym miesiącu ujawniła się choroba umysłowa Celiny Mickiewiczowej. Kilka najbliższych miesięcy miała spędzić w domu dla nerwowo chorych w podparyskim Vanves. Wyjazd do Lozanny okazał się możliwy dopiero w czerwcu 1839. Rodzina Mickiewiczów będzie tu przebywać do października roku 1840. W Lozannie powstaną wiersze, które zwykliśmy nazywać LIRYKAMI LOZAŃSKIMI. Poeta pozostawił je w rękopisie, jakby nigdy nie zmierzał ich publikować. Dziś zgodnie uważamy je za jedne z największych arcydzieł polskiej poezji.
